Badanie spoin

Metody badania spawów dzielą się na niszczące i nieniszczące. Niszczące polegają na zbadaniu danego materiału z ingerencją w budowę. Ma to wpływ na jego właściwości użytkowe. Do tego typu badań zalicza się: próbę rozciągania, próbę udarności i próbę twardości. Korzystniejszym sposobem na wykrycie niezgodności i usterek w danym materiale jest badanie z wykorzystaniem metod nieniszczących. Pozwalają na dokładne wykrywanie wszystkich wad oraz nie mają wpływu na zmianę jakości badanego materiału. Pierwszą z nich są badania wizualne (VT). Metoda ta polega na wizualnej ocenie powierzchni danego materiału, za pomocą urządzeń takich jak mikroskopy lub lupy. Sposób ten służy do oceny zmian korozyjnych, erozyjnych lub pęknięć. Dzięki tej metodzie można kontrolować obiekty po naprawach. Następnym rodzajem badań są magnetyczno-proszkowe (MT). Tą metodą badane są spawy wykonane z materiałów ferromagnetycznych. Polega ona na wykrywaniu wad za pomocą wzbudzania pola magnetycznego. Pozwala na wykrycie usterek do głębokości 2 mm pod badaną powierzchnią. Kolejnym sposobem na nieinwazyjne badanie spawów są ultradźwiękowe pomiary grubości (UTT). Wykorzystuje się podłużne fale ultradźwiękowe i mierzy czas ich przejścia przez badaną powierzchnię. Metoda ta szczególnie wykorzystywana jest do pomiaru grubości rur. Następny rodzaj to badania penetracyjne (PT), stosowane głównie do badań materiałów metalowych. Wykorzystuje się je w celu wykrycia nieciągłości spawalniczych. Kolejna metoda to badania ultradźwiękowe (UT). Polegają na pomiarach rozchodzących się drgań mechanicznych, o częstotliwości ponad 16 000 Hz. Dzięki temu badaniu można wykryć usterki w pracujących już konstrukcjach.